STROBOS

Review: Godox Propac PB-820

2011-01-25T21:25:00.006+01:00

Door: Erwin Stok
Het eerste dat ik dacht was: leuke groene sigarendoos.
Daar zou je best wel een handjevol Corona's in kwijt kunnen. Ware het niet dat de Propac vol zit met power en ik al jaren geleden gestopt ben met roken.

Wat is het?
De Propac PB-820 is een externe accu voor reportageflitsers. De meeste flitsers werken met vier AA batterijen. Als op vol vermogen wordt geflitst gaat er nogal wat tijd verloren voordat de flister weer klaar is voor de volgende spoelbeurt. Vier batterijen bieden niet genoeg vermogen om de elektronische stortbak snel genoeg te vullen. Om dat probleem op te lossen zijn accupacks zoals deze Propac op de markt gebracht.

In de doos
De Propac wordt geleverd met een handleiding, netstroom oplader en een oplader voor in de auto. Daarnaast ontvang je in een apart doosje een krulsnoer voor aan je flitser (SB800 in mijn geval).

Eerste indruk en bouwkwaliteit
Het eerste dat opvalt is kleur en vorm. Ik was meteen gecharmeerd van de frisse appeltjesgroene kleur en de vriendelijke rondingen. Tja... de meeste fotografen zijn nou eenmaal gecharmeerd van vriendelijke rondingen... eh, ik dwaal af. Appeltjesgroen dus.

De constructie voelt en oogt degelijk. Niet verlijmd maar netjes in elkaar geschroefd. Het kunststof is robuust. Aan de achterkant zit een metalen clip waarmee je de Propac bijvoorbeeld aan een riem kunt hangen. Echt zwaar is ie niet dus het is geen last om er een hele dag mee rond te lopen. Om het over je schouder of aan een statief te hangen zijn er bevestigingen gemaakt waaraan je een draagrien kunt vastmaken. Die wordt echter niet meegeleverd. Aan de bovenkant zit een aan aan/uit knop (toggle), een DIN 45326 aansluiting (flitser en oplader) en een display met zes ledjes waarop je de status kunt aflezen.

Schoonheid zit van binnen
Tijd voor een inwendig onderzoek.
Na het losdraaien van zes schroeven werp ik een blik op de ingewanden van het groene beest.

Wat ik aantref is een PCB (Printed Circuit Board) met de gebruikelijke componenten en een accupack dat bestaat uit acht NiMH cellen. Dit alles is stevig vastgezet om schokken te weerstaan.
Wat me opvalt is dat de tekst van de IC's is weggekrast. Godox wil op die manier de copycats het nakijken geven. Ik vraag me alleen af hoe betamelijk zij zelf zijn geweest bij het ontwikkelen van deze Propac.

Praktijk
Eenmaal aangesloten en ingeschakeld merk ik hoe snel de flitser klaar is voor gebruik.
De flitser op handmatige bediening overgeschakeld en op vol vermogen ingesteld.
Na de eerste testfflits is m'n SB800 binnen één seconde alweer klaar voor de volgende.
Op half vermogen is dit ruim binnen een halve seconde en op een kwart merk je geen wachttijd meer.

Ik wilde ook weten of continue flitsen mogelijk was.
Op een kwart vermogen kon ik met de camera in CH (continuous high) snel achter elkaar 11 keer flitsen.
In het histogram zie je dan wel een klein verloop in lichtopbrengst maar bleef bij mij ruim binnen één stop.
Op een achtste kon ik in de CH stand moeiteloos een salvo van 16 schoten afvuren. Omwille van m'n flitser durfde ik niet verder te gaan. Van de eerste tot de laatste opname een constante lichtopbrengst.

Voorlopige conclusie
Het produkt is handzaam, eenvoudig in gebruik en het doet wat het moet doen.
Voor amper 100 euro krijg je de mogelijkheid om lekker door te schieten zonder die tergend langzaam oplopende piep als je op vol vermogen hebt geflitst.
Zodra ik een strobos-shoot ga doen zal deze zeker inzetten. Die ervaringen zet ik dit blog.

We hebben hier te maken met een serieuze speler op het gebied van externe voedingen voor reportageflitsers.
Bekende spelers zijn Lumedyne en Quantum maar opereren in een heel ander prijssegment.
Hoe de Propac zich tot deze merken verhoudt weet ik niet maar het zou me niet verbazen als Godox met dit produkt de aftrap geeft tot een serieuze aanval op de gevestigde orde.

Specificaties:
- 320 keer flitsen op vol vermogen
- 9,6V Ni-MH accu 2000mAH
- Volledig opgeladen in twee uur

Leverancier: fotoshopaalten.nl
Fabrikant: Godox

Strobos is een feit

2010-06-16T13:14:00.003+02:00

Strobistfotografie wordt strobosfotografie
Na jaren onder de naam strobistfotografie te hebben gewerkt zijn we door David Hobby gedwongen om de naam onmiddelijk te veranderen. Omdat we absoluut niet op rechtszaken en andere Amerikaanse toestanden zitten te wachten hebben we ervoor gekozen om onder de naam STROBOSFOTOGRAFIE verder te gaan.

Waarom STROBOS?
Strobos is de moeder van woorden als strobe, stroboscoop en strobist. Strobos kan ook een samengestelde bos stro zijn maar daar doelen we met onze site en weblog niet op.
Amerika heeft strobist maar wij hebben strobos.

Reactie:
Ja ik denk dat David Hobby ineens het licht ($$$$) heeft gezien.
Succes met STROBOS .....

johan.vorsterman

LP160: de lumineuze nieuwkomer van Lumopro

2010-06-08T22:24:00.009+02:00

Photo by Rob Galbraith

Door: Erwin Stok
De opvolger van de LP120 is eindelijk beschikbaar.
Cameratools heeft het voor elkaar gekregen om meteen beslag te leggen op deze versgebakken strobistflitsers. Tijd voor een review.

Verpakking en eerste indruk
De doos van deze flitser doet al meteen een stuk sjieker aan dan die van z'n voorganger. De donkerrode ondergrond met daarop in glanzend zwart "LumoPro LP160" maakt meteen nieuwsgierig.
In de doos tref je naast de flitser een voetje, om de flitser standalone te gebruiken, een diffuus kapje, een sync kabeltje en een handleiding aan. Alles netjes verpakt ik bubbeltjesplastic om transportschade te voorkomen.
Qua uiterlijk lijkt het niet op een doorontwikkelde LP120. Ik heb de indruk dat de designafdeling weer bij nul is begonnen. De bediening oogt simpel en doeltreffend zonder overtollige toeters en bellen. De bouwkwaliteit lijkt op het eerste oog goed. Het ietwat wankele plastic voetje van de LP120 heeft plaats gemaakt voor een stevige metalen voet die goed is vast te klemmen in een flitsschoen. De flitser voelt degelijk aan zonder het extra gewicht van een dedicated flitser zoals een SB900 of 580EXII.
Wat mij opvalt is dat de flitser twee ready-leds aan boord heeft. Één aan de achterkant (standaard) en een extra led aan de voorkant zodat je altijd kunt zien wanneer de flitser weer helemaal is opgeladen.
De automatische standby die na 30 minuten ingaat kan batterijen sparen. Maar dat zal de praktijk moeten leren.

Flitsstanden
Waar de LP120 bij 1/32 ophield gaat deze nog een stop verder terug naar 1/64'e
Dat is vooral handig als je wat subtieler te werk wilt gaan met bijv. een slashlight of je wilt een snufje rimlight op een klein deel van je onderwerp. bij produkt- of macrofotografie is het ook fijn als je het flitsvermogen flink kunt smoren.

Zoomstanden
De zoomkop is bij deze flitser uitgerust met een motor en kan dus niet meer met de rits/rats manier worden ingesteld. Op de achterkant van de flitser is een knopje opgenomen met daarachter een rijtje leds waarmee de zoomstand kan worden gekozen. Afgezien van een duidelijker zicht op de ingestelde zoomstand, kan ik de toegevoegde waarde verder niet direct vinden.
Door de smalle lichtstroom bij een maximale zoomstand(105mm) krik je de effectieve opbrengst aanzienlijk op. Zo kan deze flitser zich heel goed meten met de nieuwste Nikon en Canon flitsers.

Aansluitingen
De flitser kan op vier manieren worden getriggerd. Via een flitsschoen van bijv. een radiotrigger zoals de CactusV4 of de Yongnuo RF602, via de Prontor Compur uitgang, via een 3,5mm uitgang of door een optische puls van een andere flitser of popup flitser op de camera. Het vernuftige hierbij is dat de LP160 een eventuele voorflits (meetflits) kan negeren zodat ze niet te vroeg afgaat. Iets dat bij de voorganger wel gebeurde.

Recycletime
Op dit vlak heeft de lumopro geen grote sprong gemaakt.
Na een ontlading op vol vermogen heeft het beestje 4 seconden nodig om helemaal op te laden.
Als je op 1/4 vermogen werkt kun je bijna constant doorwerken. Deze stand heeft dan ook m'n voorkeur.

Lichtopbrengst
Een eerste test die ik altijd doe is recht in de flitser kijken als ik deze op vol vermogen laat afgaan. Het kwadraat van het aantal vingers dat ik daarna niet meer kan tellen is omgekeerd evenredig aan het richtgetal van de flitser. Probeer het zelf maar eens uit.
Met een flitsmeter in de hand heb ik de LP160 naast een LP120 en een SB800 opgesteld.
Alles op een zoomstand van 35mm ingesteld en op vol vermogen geflitst en op één meter afstand gemeten.
De SB800 en de LP160 trekken qua flitsvermogen gelijk op.
De LP120 blijft hier een volle stop achter.

Specs
Op de site van Cameratools lees je alle specs van deze flitser.

Conclusie
Als je als strobistfotograaf gewend bent om je flitsers handmatig in te stellen, en je wilt het maximale vermogen, dan kun je niet om de LP160 heen. LumoPro heeft een knappe prestatie geleverd door een flitser te ontwikkelen die zich qua lichtopbrengst met de grote jongens zoals Canon en Nikon kan meten maar veel goedkoper in aanschaf is. De prettige bediening en slimme extraatjes maken deze flitser in mijn optiek een must have. Natuurlijk is dit geen match voor een Profoto flitsset maar ach... met drie of vier LP160 flitsers op één statief kom je ook een heel eind.

Workshop 5 juni 2010

2010-06-06T21:00:00.002+02:00

Door Erwin Stok
Bepakt en bezakt kwamen ze het schoolplein op.
De deelnemende fotografen mochten zich gelukkig prijzen met de zonovergoten zaterdag die hun te wachten stond.
Deel één
Het eerste deel van workshop was een korte theoretische inleiding waarin het werken met flitsers en het omgaan met modellen aan de orde kwam. Daarna werd de theorie al snel omgezet naar de praktijk. Met model Sara kregen de deelnemers te zien hoe je een model 'leest', welke poses daarbij passen en hoe je de belichting aanpast aan de gekozen poses. De omgang met een model bleef hier zeker niet onbelicht. Sara vertelde de deelnemers hoe belangrijk het is om een goede verstandhouding met het model op te bouwen en wat je als fotograaf wel en niet moet doen. Ook gaf ze enkele tips om een model zo mooi mogelijk te laten poseren.

Deel twee
Het tweede deel van de dag was praktijk. De fotografen moesten zelf aan de slag en dat was beslist geen straf.
Bram en ik hadden een aantal strobist opstellingen klaargezet waarmee de deelnemers aan de slag konden.
Dit werd mede mogelijk gemaakt door Roland Stolte. Hij stelde tot onze verassing wat strobist onderdelen beschikbaar zodat iedereen naar hartelust aan de slag kon. De fotomodellen Yvonne en Miriam complementeerden het geheel met hun verpletterende aanwezigheid. Deze dames kennen hun vak en ze schroomden dan ook niet om de deelnemers af en toe bij de hand te nemen als de inspiratie even weg viel.

Afsluiting
Een karrenvracht schitterende foto's was het zichtbare resultaat van die dag. Maar belangrijker was de kennis waarmee de deelnemers naar huis gingen zodat ze ook op eigen houtje topfoto's kunnen maken met eenvoudige hulpmiddelen.

chocola

2010-06-02T23:16:00.000+02:00

Door: Bram Jonker
Wendie had de film "chocolat" gezien over een vrouw en haar onvervulde verlangens en iets met Johnny Depp en was gelijk enthousiast om een chocolade festival te organiseren in haar gezellige winkel/eethuisje/bagal-paleis central park in Apeldoorn. Daar moesten natuurlijk wat foto's bij gemaakt worden. De beschikbare oppervlakte om de foto's te maken (1,2 m2) schreeuwde om de strobist aanpak.

Geen ruimte voor studioflitsers, achtergronden of wat dan ook. Tijd voor de voorbereiding: 30 min, beschikbare tijd voor de fotografie van 6 modellen: 40 minuten. Snel een opstelling gemaakt. Als achtergrond gebruikte ik het onvolprezen Falcon Eyes reflectiescherm van 168 hoog, er achter een sb800 geplaatst met omnibounce en de modellen uitgelicht met de rayflash ringflitsadapter op mijn sb800 als hoofdlicht. Door de achtergrond flink over te belichten kwam er een mooie spil van wit licht over de modellen. Simpele set up, snel en doeltreffend en niet te vergeten: uitermate geschikt voor een kleine ruimte.

Bij model Duane links en rechts van hem nog een Lumopro LP 120 (waar blijft de nieuwe LP160?) neergezet om zijn kaaklijn wat te benadrukken, maar dat was dan ook de enige variatie. De ringflitser als hoofdlicht voldeed prima. Rayflash rules!

Eerste Fotofestival Epe

2010-05-30T17:44:00.004+02:00

Door: Erwin Stok
Afgelopen zaterdag vierde Epe haar eerste fotofestival. De organisatoren Liesbeth van Asselt, Martin Hogeboom en Joop Luimes speelden vorig jaar met het idee om een expositie te combineren met een aantal workshops.
Wat begon als een klein overzichtelijk concept groeide uiteindelijk uit tot het eerste grote Fotofestival Epe. Van heinde en verre kwamen fotografen op het evenement af en een bataljon aan vrijwilligers zorgden ervoor dat alles in goede banen verliep. Naast het oorspronkelijke idee van de expositie met een aantal workshops hadden de organisatoren nog veel meer op stapel staan. Een keur aan kleurrijk uitgedoste artiesten, live jazzband, dansdemo's, kraampjes vol foto hebbedingetjes, informatie stands etc. etc.
Naast workshops bruidsfotografie, macro, podium, scrapbook, natuur, visagie, werden er ook korte strobistworkshops gegeven door collega fotografen Marc de Groot en Martin Hogeboom.
Samen met de vele andere fotografen die ik daar heb gesproken deel ik de mening dat het een dag met een gouden randje was. Uitermate vermakelijk en zeer inspirerend. Liesbeth, Joop en Martin... chapeau.

Het kan bijna niet anders of dit was de eerste in een hele reeks Eper Fotofestivals.

soft side of strobist...

2010-05-26T21:34:00.002+02:00

door: Bram Jonker
Strobistfotografie staat voor veel mensen gelijk aan hoge contrasten, scherpe "randjes" en een beetje een urban stijl. Dat geldt in zeker zin ook voor mij. Toch is er met strobes veel meer mogelijk. Door juist eens wat anders te proberen dan wat je gewend bent, komen er vaak verrassende resultaten uit.
Niet doen wat je altijd doet. Dat is de uitdaging. Maud kwam voor een fotoshootje. Ze is een jaar of 14 en op de een of andere manier had ik bij haar direct het idee van het mooie zacht licht. Heb gebruik gemaakt van een enorme paraplu met een doorsnee van 125 cm, de Falcon eyes UR-60T. Twee lumopro lp120 flitsers er in geplaatst, als hoofdlicht, op 2 uur (camera rechts, schuin achter het model), een sb800 bare bulb (gevlagd tegen de lensflare) op 10 uur (camera links) en een sb800 als fill op 1/32 met paraplu op 7 uur om de donkere partijen wat meer op te lichten.

Hier en daar nog iets met de flitsers geschoven en uiteindelijk kwamen er totaal andere plaatjes uit dan ik normaal gesproken in strobiststijl maak. Leuk om te doen. Mijn strobist softe kant ontdekt...

buitenshoot

2010-05-25T20:05:00.001+02:00

Moest nog een schuld inlossen: fotoshoot met Sara en Nanique omdat ze model wilden zijn bij de workshops. Nou, het was geen straf. Tas mee, dire flitsers gepakt en aan de bak! Voor deze keer bij grote uitzondering mijn tele objectief 80-200mm gebruikt. Leuk om eens mee te schieten.

Gekozen voor een 3 puntsbelichting met DIY beauty dish en 2 bar bulbs als fill en kicker.Gekozen voor een afgewogen belichting. Nu eens niet de harde rims zoals ik vaak gebruik.
Dit was de set up

Het was een stuk kouder dan de kleding van de dames doet vermoeden. Maar ze hielden dapper vol! Wie mooi op de foto wil, moet pijn lijden! Ben erg tevreden over de resultaten. Nauwelijks modifiers gebruikt, op de onvolprezen diy beautydish na, en toch mooie sfeervolle plaatjes gekregen. De natuur als achtergrond, de wereld als studio, wat wil je nog meer?

let the sun shine!

2010-05-02T16:58:00.001+02:00

door Bram Jonker.
Regen, grijs, te koud, na een paar mooie dagen was het op 1 mei nat en druilerig. Op weg naar een fotoshootje met styliste Natachia, besloot ik al dat ik zelf de zon wel mee zou nemen! Sanne werd 16 en mocht een fotoshoot doen. Locatie was het huis van Natachia. Genoeg daglicht maar ik wilde meer.
Sanne stond in een t-shirt en een lichte broek en ik keek naar de beregende ramen.... Dat kon zo niet, daar moest wat extra flitspower bij. Let the sun shine!. Set up gemaakt met een DIY beautydish aan een DIY boom-arm als hoofdlicht. Een bare bulb SB-800 als zon op het haar en voor het tegenlicht effect en een bare bulb sb-800 links van mij als fill.
mooi zomers effect, binnen en op een druilerige dag.

Nog een plaatje set up

Sanne wilde ook graag nog met haar grijze vest op de foto. De buitentemperatuur rechtvaardigde dat vest zeker. De zomerse sfeer van de eerste foto zou daar zeker niet bij staan. We besloten dat dit een wat winterse uitstraling mocht hebben. Sanne ging mee naar buiten en ik maakte snel een opstelling met 2 speedlights. De koudere sfeer snel gecreëerd door colorshifting toe te passen, hoofdlicht en effectlicht voorzien van een kleurfilter. De witbalans aangepast en er ontstond een mooi winters kleuren palet.
Hier een foto van de set up

Met de blote voeten op een krant, tegen de koude natte grond, met dit eindresultaat

Zelfde meisje, zelfde tijd, ander licht, andere sfeer. Van zomer naar winter in 10 minuten!
Misschien leuk om er nog een sfeertje tegen aan te gooien? Nu we toch bezig waren... Een mespuntje herfst leek me ook wel wat. Ook hier de set up met twee speedlights, zonder modificatie, alleen een warm kleurfilter op het effectlicht voor een subtiele warme glans op het haar. Hoofdlicht een sb-800 van boven af. Aanwezig licht aangevuld met flits en de het sfeertje was gezet!

en het uiteindelijke plaatje: leuk om weer eens subtiel met kleurfilters te werken voor sfeerplaatjes.

Oxerhofdag III - 2010

2010-04-25T18:14:00.004+02:00

Door: Erwin Stok
Samen met Bram Jonker mocht ik tijdens de derde editie van de Oxerhofdag de vele belangstellenden begeleiden bij het onderdeel strobistfotografie buiten.
Normaal kan ik een zonnige dag wel waarderen, maar als je met een tas vol speedlights en aanverwante spullen stelling moet nemen op een zonovergoten plaats, is het wel even schakelen geblazen. Martin Hogeboom, een kei van een fotograaf, had het slim bekeken. Hij had een binnenlocatie gekozen voor zijn cursisten. Voor ons had het aanwezige licht een EV van 15. Om daar met je strobes tegenin te blazen moet je ze heel hard laten werken. Gelukkig had ik m'n zelfgemaakte accupacks meegenomen. Dat verkortte de oplaadtijd voldoende om op half vermogen lekker door te kunnen schieten. We hadden de lichtopstelling dubbel uitgevoerd zodat in paren geschoten kon worden waardoor iedereen de kans kreeg om zelf te ervaren hoe het is om strobistwise te werken. Met het zelfgemaakte scrim van Bram en de zwarte botero van mij konden we de het felle zonlicht zo nu en dan afdoende beteugelen. De belangstelling was groter dat gepland. In plaats van groepjes van 10 werden we zo nu en dan verrast met groepen van 20 deelnemers. Geen flauw idee waar ze allemaal vandaan kwamen maar het was wel heel gezellig. Sommige deelnemers ontpopten zich als echte strobist-adepten nadat ze zelf de zender op hun camera hadden geschoven. Het plezier spatte ervan af en de mooie modellen complementeerden het strobistonderdeel van die dag.

Met dank aan Benno Wonink voor de foto.

Shake your body and drag that shutter

2010-04-06T16:01:00.010+02:00

Door: Erwin Stok
Wel eens in een grote zaal foto's moeten maken?
Was bij mij altijd een drama.
M'n opsteekflitser heeft vaak niet genoeg vermogen om achterin de zaal te komen. Altijd last van lichtafval (voorgrond bijna overbelicht en achtergrond vuil donker), verschil in lichttemperatuur van TL verlichting, spotjes, invallend daglicht en flitser maakt het bijkans onmogelijk om een goede kleurbalans te krijgen, en het zag er vaak even vlak en troosteloos uit.
Totdat ik besloot om het eens strobistwise te gaan doen. Voor het eerst bij de ZUMBA dansschool waar ik zelf ook dans. Ik wilde een serie foto's maken waarin dynamiek en kleur samenkomen. Ik wist dat er een aantal PAR-LED lampen hingen en dat die allerlei leuke kleuren konden afgeven. Ook wist ik dat het in de zaal vrij donker was. Met die gegeven omstandigheden probeerde ik m'n voordeel te doen.
Mijn lichtopstelling was als volgt:

De SB800 met snoot heb ik gebruikt om de dans-instructrice een eigen plek in het beeld te geven.
Ik wilde dit zonder post processing bereiken.
De afstand is zo groot mogelijk gemaakt om weinig last te hebben van lichtafval omdat ze soms wat dichterbij en soms wat verder van de snoot af staat.

Eerst heb ik alle PAR lampen zo in laten stellen dat ze telkens langzaam van kleur wisselen. Vervolgens m'n camera ingesteld op 1/250, ISO 200, F5.6 en een paar testshots gemaakt.
Zoals je hieronder kunt zien zijn doen de speedlights hun werk maar spelen de gekleurde PAR's niet echt een rol. Resultaat belichting is oké maar beetje saai van kleur.

(hier zijn de LP120 strobes nog niet gevlagd)

Omdat ik meer ambient (bestaand licht) van de PAR lampen wilde registreren hoefde ik alleen m'n sluitertijd maar te verlengen. (dragging the shutter) en uiteindelijk kwam ik uit op 1/5 sec.
Een belichtingstijd waarbij de meesten geen scherpe foto's krijgen. En ik al helemaal niet met m'n trilhanden. Alleen is het hier geen probleem. De gekleurde spots waren gericht op het plafond en er viel te weinig licht op de dansers om ze goed weer te geven bij deze instellingen. De flitsers waren de enige lichtbronnen die voldoende licht op de dansvloer gaven waardoor bewegingen mooi werden bevroren.

Om nog meer beweging te krijgen ben ik tijdens het schieten lekker wezen shaken met mijn camerabody zodat ik mooie lichtstrepen uit de spots kon trekken.

Om de verzadiging van de kleuren goed te krijgen heb ik gebruik gemaakt van een Color Checker Passport. Daarover zal ik meer vertellen in een volgende bijdrage.
In Lightroom alleen de zwarting iets opgetrokken en een tikkeltje meer vibrance gegeven om wat meer contrast te krijgen.

kleurfilters: nut en noodzaak

2010-03-26T22:22:00.001+01:00

Door: Bram Jonker
Veel strobistfotografen hebben standaard een setje kleurfilters of gels in de tas zitten. Daar wordt heel verschillend gebruik van gemaakt: soms om het hoofdlicht wat te kleuren maar veel vaker om het effectlicht wat aan te zetten. Af en toe kom je in de situatie waarin je niet om het gebruik van een kleurfilter heen kunt. Dat overkwam mij bij de opdracht om in een schoolgebouw een portretje te maken van een van de docenten.
Zoals altijd was er weinig tijd en de beschikbare ruimte was ook niet erg kinky. Ik wilde een open effect heben op de foto en koos positie op een een plek waar ik een lange gang in kon kijken. Daarbij kwam dat de kleuren van de gang mooi combineerden met de keuren in de trui van het model in kwestie. Er was een probleem: kleurzween.

Om de persoon in kwestie goed en enigzins in een natuurlijk licht vast te leggen, moest de trucendoos even open. Wat was de uitdaging? Het omgevingslicht was veel te "warm" van kleur, vergeleken met het licht uit mijn Nikon sb800 flitser. Het warme omgevingslicht moest flink koeler worden. Hoe doe ik dat?
De oplossing voor dit probleem zit in het zogenaamde colorshifting. Je past de kleur van het flitslicht zo aan dat je de kleur van het omgevingslicht later in de nabwerking kunt beïnvloeden.
In dit geval: kleur van het omgevingslicht koeler maken.

Om dit te bereiken heb ik de flitser voorzien van een warme kleurfilter. Ik gebruikte hiervoor een filter met de kleurwaarde 1 CTO (Color Temperature Orange). Hierdoor wordt degene die ik op de foto zet eigenlijk te warm. Maar als ik achteraf in nabewerking vervolgens de witbalans gemeten op de geportreteerde, weer terugbreng naar de juiste waarde, en dus koeler maak, dan sleep ik de kleur van het achtergrondlicht ook mee naar het koelere deel van het spectrum.

Grijskaart was ik vergeten, daarom snel een helder wit foldertje ergens vandaag gegrist en een foto gemaakt van de persoon, met het foldertje in het opgewarmde flitslicht.

In lightroom de witbalans aangepast door met het pipetje op het helder witte nu nog grauw oranje achtige foldertje te klikken. De witbalans ging hierdoor van 5500 Kelvin naar 2900 Kelvin. Nu kwam er een plaatje met een keurige kleur uit. Deze als basis laten dienen voor de andere foto's en het probleem van de kleurzweem was opgelost!

en het uiteindelijke plaatje geeft nu een natuurgetrouwe kleur!

Flitser links van de camera op statief met een CTO (oranje) kleurfilter geschoten door een westcott translucente paraplu

Fight Against Cancer Fotoshoot Adidas

2010-03-14T11:09:00.003+01:00

Door: Erwin Stok
Voor deze shoot had Bram een typische Adidas look gekozen.
De barebulb speedlights maakten het mogelijk om contrastrijke platen te schieten die naadloos aansloten op het thema.Bram had twee speedlights gevlagd om lensflare te voorkomen.
Handig materiaal om te gebruiken voor dit soort doeleinden is zwart Crepla rubber of foam. Een velletje kost een paar centen en je kunt er van alles mee maken zoals snoots, grids en vlaggen.

Met je speedlights in de plomp

2010-03-13T19:32:00.005+01:00

Door: Erwin Stok
Marc Hollander is niet bang voor water. Sterker nog... hij heeft zelfs de watervrees bij z'n speedlights weggenomen.

In het Arnhemse zwembad Valkenhuizen heeft hij samen met een collega fotograaf Johan Vorsterman van Oijen een strobist shoot gedaan met vier atleten. De strakke barebulb tangbelichting zorgt voor hoge contrasten. Zo te zien is alles in post nog wat extra pittig aangezet. Om de boel droog te houden hebben Marc en Johan slim gebruik gemaakt van waterdichte transparante dozen van het merk Otterbox type 3500. Daarin past precies een speedlight en met wat passen en meten kan er ook nog een extern batterypack bij. Een gedurfde onderneming met beeldschone resultaten. Voor natte omgevingen had ik tot nog toe altijd de welbekende ziplock zakjes gebruikt maar ik zie in deze oplossing een veel veiliger alternatief.
Bekijk de resultaten op z'n flickr pagina.

Review Yongnuo RF-602 triggerset

2010-03-12T22:00:00.010+01:00

Door: Erwin Stok
Ik zag op de site van Fotoshop Aalten al een tijdje de Yongnuo RF602 triggersets staan. Hoewel ik altijd met Cactus triggers werk, kon ik de verleiding niet weerstaan om een setje te bestellen. Het voelde bijna als vreemdgaan.

De levertijd was boven verwachting.
Binnen twee dagen was alles netjes afgeleverd.

Verpakking en eerste indruk
De set zat niet in zo'n vervelende blisterverpakking die je met geweld moet stukknippen en waaraan je je handen bijna aan open haalt, maar in een transparante doos waaruit je de kartonnen achterkant makkelijk wegschuift.
De verpakking bestaat uit:

Handleiding in het engels
1x Lithium CR2 batterij voor de zender
2x Duracell AAA batterijen
1x verloopstekker van 3mm naar 6mm - kan gebruikt voor voor studioflitsers
1x krulkabel van ontvanger naar camera (camera op afstand bedienen)
1x krulkabel van ontvanger naar externe (studio) flitser of een dedicated speedlight van een ander merk.

Wat mij meteen opviel was de hoeveelheid aandacht die er was besteed aan het verpakken van de set. Alle batterij-vakjes waren opgevuld met zakjes silica gel waarmee vochtproblemen worden voorkomen en in plaats van el-cheapo batterijen trof ik orginele Duracell batterijen aan.
De verbindingskabeltjes zijn van een degelijke kwaliteit en de connectors zijn voorzien van lichtmetalen schroefdraad hulsjes. Wat ik op de ontvanger aantrof was een klein gaatje in de flitsschoen. Dit voorkomt dat een Nikon flitser per ongeluk uit het voetje valt. Iets dat me bij de Cactus V4 al een paar keer was gebeurd. En daar wordt een fotograaf niet vrolijk van. Klein detail dus maar wel zeer waardevol. Al met al is de eerste indruk is dat alles keurig en volledig is verpakt en dat er veel aandacht is gegeven aan het ontwerp/productieproces.

2.4GHz versus 433MHz
De meeste triggers in deze prijsklasse bevinden zich in het 433MHz frequentiebereik en hebben een paar nadelen ten opzichte van de RF602. Het bereik is in de meeste gevallen niet groter dan 20 meter en de signaalsterkte neemt door muren en andere obstakels vrij snel af. In veel gevallen geeft dat echter geen problemen.

De RF602 zender en ontvanger zitten in het frequentiebereik van 2.4GHz en maken gebruik van de spread spectrum techniek wat inhoud dat er minder kans op interferentie van buitenaf is. Het signaal wordt daardoor beter en schoner door de ontvangers opgepakt. Theoretisch schijnt een signaal van 2.4GHz betrouwbaarder te zijn dan een signaal van 433MHz.

Praktijk
Door een toneelvereniging ben ik gevraagd in een heel korte tijd (vlak voor de voorstelling) portretten te maken van de spelers. Dat moest op het toneel gebeuren. Het opzetten, schieten en afbreken moest binnen een half uur voor de voorstelling worden gedaan. Snel een Nikon SB800(key), Sigma EF500DG Super(slash), en één lumopro LP120 flister(background) opgesteld. Doordat de aan/uit schakelaars van de triggers goed bereikbaar zijn, kon ik de flitsers makkelijk afzonderlijk instellen.
De synchronisatietijd kon ik op m'n S5Pro op maximaal zetten (1/250 sec). M'n Nikon D70 kan met deze set probleemloos tot 1/800 sec. gaan door z'n elektronische sluiter.

De spelers één voor één op het toneel laten komen en snel de foto's gemaakt.
In een korte tijd een serie foto's genomen zonder ook maar één misfire.

Hieronder: één setupfoto en twee portretten uit een hele serie.

De triggers reageerden acuraat en betrouwbaar en hadden geen enkele last van interferentie van alle elektronica die rondom het toneel was opgesteld. Ook van achter uit de zaal (ca.30 meter) kon ik de set zonder problemen aansturen. Wat me tevens blij maakte is dat de Sigma flitser door de automatische standby niet meer in slaap viel. De RF602 ontvanger zorgt ervoor dat de flister wakker blijft. Ik had de sigma door die standby al afgeschreven maar nu krijgt deze ook weer een plekje in m'n strobist koffer. Tja... hoe meer flitsers hoe meer vreugd!

Draadloze ontspanner
Een dag later heb ik de tiggerset gebruikt om m'n camera op afstand te bedienen.
In één woord perfect. Scherpstellen en afdrukken kan van grote afstand worden gedaan. Voor het maken van groepsfoto's vanaf statief is dit echt handig. Je kunt als fotograaf de groep arrangeren, snel een stapje opzij doen en afdrukken of naast je camera gaan staan en onopvallend afdrukken voor de meer spontane foto's. De toepassingen zijn legio.

Conclusie
Ofschoon ik met andere triggers zoals de cactus V4 redelijk goede ervaringen heb, heeft deze set toch echt m'n voorkeur. De set voelt professioneel aan en die enkele misfire die ik met m'n vorige triggers een beetje op de koop toe nam, blijkt nu helemaal niet meer voor te komen. Dat flitsers met een automatische standby wakker worden gehouden is een heel fijne bijkomstigheid en het feit dat je de set ook kunt gebruiken om je camera te triggeren maakt het een waardevolle investering.

Specificaties
Bereik 100 meter (in de praktijk zelfs een stuk meer).
15 kanalen, 2.4Ghz draadloos
Maat zender : 38.4 x 48 x 27mm
Maat ontvanger: 33 x 78 x 26mm

Leverancier: www.fotoshopaalten.nl

workshop hyve opgericht

2009-11-09T23:36:00.000+01:00

Door: Bram Jonker
zaterdag 7 november hebben we de tweede strobist workshop gehouden. Om direct een podium te bieden voor wat daar allemaal gebeurd en geschoten is hebben we een hyve opgericht: www.strobistfotografie.hyves.nl
De modellen en cursisten kunnen elkaar daar ontmoeten en ervaringen en foto's uitwisselen.

Beauty Dish - the sequel

2009-11-06T14:51:00.000+01:00

door: Erwin Stok
In m'n vorige blog liet ik zien hoe ik een beautydish in elkaar knutselde maar op de lichtkwaliteit ben ik niet verder ingegaan. Simpelweg omdat ik daar nog niet aan toe kwam.
Heb nu eens even gekeken hoe het licht eruit ziet en wat schetst mijn verbazing: ik vond het NIET mooi!
Het licht was niet gelijkmatig.
Hoe komt dat?

Kijk maar eens naar de foto hieronder.
Je ziet een circel die ietwat donkerder is dan de buitenste rand.
Het licht in die circel is het licht dat door de dish wordt gereflecteerd.
Dus daarvan is de kwaliteit heel mooi.
De buitenste rand is direct en hard flitslicht dat langs de deflector sijpelt zonder dat het de wand van de dish raakt. Zie de schaduw van de klok rechts bovenin de foto.

Dish in oorspronkelijke vorm met de deflector erin.

Na wat knutselen heb ik eindelijk de lichtkwaliteit gekregen die ik voor ogen had.
In de testfoto hieronder zie je geen direct flitslicht meer en de schaduw van de klok heeft nu een mooi verloop. In plaats van de flitser aan de achterkant van de dish door een gat te laten schieten heb ik de de flister op de plek van de deflector gezet. Ik schiet dus in de bodem van de dish en er kan nooit direct flitslicht ontsnappen. Simpel maar doeltreffend in mijn ogen.

Flitser is nu in de dish gemonteerd en op de bodem gericht.

Om dit voor elkaar te krijgen heb ik een spigot (brass monkey volgens Zack Arias) in de dish geschroefd en daarop de cactus trigger en flitser gezet.

Flister in de rand van de dish gezet.

Wel zorgen dat de boel goed vast zit maar het resultaat is veel beter.
Vlak voordat ze naar bed moest heb ik even heel snel een foto van m'n dochter gemaakt. Alleen om even te kijken hoe het licht viel.

Maak je eigen Beauty Dish

2009-10-05T21:33:00.000+02:00

Door: Erwin Stok
Je kent ze vast wel... die grote schalen waarmee beauty shoots worden gedaan.
Ze komen qua lichtkwaliteit in de buurt van een softbox maar geven net iets pittiger licht.

In alle soorten en maten zijn ze te koop maar helaas alleen voor studio flitsers.
Strobist fotografen bouwen daarom hun eigen varianten.
Google maar eens op "DIY beauty dish" en je krijgt een wereld aan bouwsels over je heen.
Vleesschalen, soepkommen, mixerbakken, je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt wel "flitsklaar" gemaakt.
Als "rechtgeaard" knutselaar wilde ik ook eens poging wagen en afgelopen weekend had ik daar eindelijk de tijd voor. Het ontwerp dat me het meest aansprak was dat van David Tejada.
Het is dan ook zijn ontwerp dat ik als uitgangspunt heb genomen voor m'n eigen Beauty Dish.

Eerst ben ik op zoek gegaan naar een geschikte schaal.
Via m'n kameraad Bram kwam ik bij een tuincentrum terecht.
Groenrijk heeft een keur aan kunstof plantenbakken met een vorm die voor dit doel zeer geschikt zijn.
De grootste met een diameter van 50cm gekocht en daarna snel nog even naar de 'doe het zelf' zaak op het dorp voor de rest van de spulletjes.
Voor de bevestiging op het lampstatief wilde ik gebruik gaan makan van een Lastolite hotshoe plate die ik ooit eens gekocht had voor m'n EzyBox.

Voor deze beautyDish heb ik het volgende gebruikt:

Groenrijk schaal van het merk Elho
Draadstang 4mm
Boutjes+moerjes 4mm
Ringetjes voor 4mm draad
Vleugelmoertjes 4mm
Grondverf voor kunststof
Zijdeglans lak (zwart)
Zijdeglans lak (wit)
CDrom schijfje
Halve kunststof kersbal (zilver)
Spiegelend plakfolie

Stap 1
Eerst heb ik de opening voor de flitskop afgetekend op de achterkant van de schaal en met een decoupeerzaag de uitsparing gemaakt en de vier gaatjes geboord voor het bevestigen van de hotshoe plate. Helaas merkte ik dat het plastic wel breekbaar is. Ik wijt dat ten dele aan de lage temperatuur van die dag.

Teken de buitenkant en het gat af van de Lastolite hotshoe plate

Gebruik een fijn zaagje anders gaat het mis... zoals bij mij!

Dan komt het leuke werkje... Schilderen
Eerst de schaal twee keer in de grondverf gezet om te zorgen dat orginele kleur niet meer doorschijnt.
Daarna afgewerkt met witte en zwarte lak.

Afgelakte schaal

Oud CD'tje, kerstbal, spiegelfolie

Tot slot moest er natuurlijk nog een zgn deflector in.
Dat zorgt ervoor dat de directe flits het onderwerp niet bereikt.
De belangrijkste onderdelen daarvoor zijn een plastic kerstbal, spiegelfolie en een afgedankte CDrom.

Voorkant van een afgedankte CDrom afgeplak met zelfklevend spiegelfolie.

Spiegelfolie aanbrengen en daarna netjes langs de rand afsnijden/knippen

Kerstbal doormidden gezaagd één helft vastgelijmd op de zijde met spiegelfolie.

Twee halve kerstballen

Lijm een helft op de CD

Om de deflector in de schaal te bevestigen nam ik stukje draadstang dat iets korter is dan de schaal diep is. Een paar ringetjes en (vleugel)moertjes om de handel vast te zetten.

Draadstang gebruiken als afstandhouder

Gaatje van 5mm in het CD'tje en in de achterkant van de schaal gemaakt en de draadstang vastgezet in de schaal. Voor een eigen signatuur heb ik in Photoshop snel een eenvoudig ontwerp gemaakt en op een stickervel geprint.
Dat heb ik aan de andere kant van het CD'tje geplakt.
Lastolite hotshoeplate aan de schaal vastgezet met 4mm boutjes, ringetjes en vleugelmoertjes en gaan met die banaan.

Deflector met vleugelmoer vastgezet.

Voorkant van de BeautyDish

Lastolite Hotshoe plate aan de achterkant

Op statief

Zij-aanzicht

Eerste Strobist workshop

2009-09-13T19:37:00.000+02:00

Door: Erwin Stok
De eerste workshop zit erop. Niet alleen voor de cursisten maar ook voor Bram en mij een leerzame ervaring. We kunnen terugkijken op een heel waardevolle zaterdag.

Op 7 november geven we de volgende workshop.
Hieronder een paar foto's van onze cursisten in actie.

Locatieshoot met de Westcott Apollo 28"

2009-07-01T02:40:00.000+02:00

Door: Erwin Stok
Nadat ik wat reviews had gezien van dit mooie speeltje dacht ik... dat wil ik ook. Gelukkig konden de jongens van CameraTools in Apeldoorn deze leveren.
Eerste indruk
Als je deze softbox voor het eerst opzet denk je meteen... hé, paraplu! Omdat het mechanisme hetzelfde is als een gewone paraplu gaat het opzetten wel heel makkelijk en snel. Het monteren gaat ook net als een gewone plu waardoor de flitser in het midden komt te zitten. Logisch gezien de constructie maar niet handig als je de flitser af en toe moet instellen. Daar is een oplossing voor waaraan ik in een volgende post aandacht zal besteden. In tegenstelling tot een een traditionele softbox heeft de Apollo maar één duffusor. De binnenkant van de box is helemaal zilver en de flitser richt je op de achterkant zodat het licht eerst alle kanten op kaatst voordat het er aan de voorkant uitgaat. Voordeel hiervan is dat je minder licht verliest. De kwaliteit van het licht is heel mooi gelijkmatig en toch veel gerichter dan een paraplu. De eerste indruk is bemoedigend.

Praktijk test

Gewapend met twee manfrotto nano statiefjes , twee SB800 speedlights, m´n nieuwe Westcott Apollo, en een zelf gemaakt gridje van zwarte rietjes ging ik met model Esther het bos in. Ik wilde deze shoot graag op F2.8 doen om m'n flitsers niet te hard te laten werken.
In dit soort situaties haal ik m'n oude D70 vaak weer tevoorschijn omdat ik daarmee straffeloos tot een synchronisatietijd van 1/1000 kan gaan. Dat is geen overbodige luxe als je overdag je diafragma ver open wilt zetten en toch wilt flitsen.

De volgende foto's zijn gemaakt met een driepuntsbelichting.

Setup: hier kun je zien dat ik gebruik maak de Apollo als hoofdlicht en links achter het model het gridje als een effectlicht gebruik. Het invullicht komt van een zilver reflector. Om het ambient nog iets donkerder te krijgen en de lichtopbrengst van de reflector wat te smoren heb ik de belichtingstijd wat verkort.

In de foto hieronder gebruik ik een tweepunts belichting.
Hoofdlicht is de Apollo en het gridje zorgt voor een haarlicht.

Setup: helemaal linksachter in beeld staat de de flitser met het gridje.

Esther was ook nog zo vriendelijk om een foto van mij te maken.

Tot slot een foto waarbij ik alleen de Apollo gebruik.
Om genoeg invullicht te krijgen heb ik de belichtingstijd met ongeveer één stop verlengt.

Setup: de Apollo staat onder een hoek van ongeveer 30 graden.
Het relatief grote oppervlak stelt je zelfs in staat om full body portretten te maken.
Als je de afstand iets groter maakt heb je ook minder snel last van lichtafval.

Conclusie
Tot dusver ben in heel tevreden met de kwaliteit van de Apollo.
Makkelijk op te zetten en mooi egaal directioneel licht.

Moest zelf wel aan het knutselen omdat het kantelen bij de standaarduitvoering niet lukt.
In een volgende post zal ik laten zien hoe ik dit heb aangepakt.
Leverancier: www.cameratools.nl

ballen met de jongens... Cactus V4 review

2009-06-16T16:21:00.000+02:00

Door: Bram Jonker
Prachtige avond, het was lang licht. Ideaal om eens een praktijktest te doen met de nieuwe cactustriggers V4. Tot mijn schrik las ik nogal wat negatieve ervaringen met deze triggers, nadat ik ze aangeschaft had. Reden genoeg om die van mij eens aan een praktijktest te onderwerpen.
Gewapend met drie statieven, twee lumopro flitsers en een nikon sb800 naar het basketbal veldje getogen. Pat en Randy waren aan het ballen en wilden wel medewerking verlenen. De flitsers worden rechtstreeks op de cactusontvangers geplaats, dus zonder kabeltjes. In de ontvanger zit 1/4 schroefdraad zodat je ze rechtstreeks op het statief kunt schroeven. Aangezien ik bare bulb wilde schieten, was dat geen probleem. Voor gebruik met een parapluhouder (swivel) zou ik er een verloopstuk bij gebruikt moeten hebben. Snel de licht opstelling bepaald, driepunts belichting, hoofdlicht, met twee effectlichten om de zijkanten goed uit te lichten. Om het nog aanwezige avondlicht zoveel mogelijk te blokken gewerk met een korte sluitertijd (1/200 en 1/250). De cactus triggers deden het prima! Geen enkele misser. Alle flitsers reageerden op het juist moment, zonder hapering. Deze praktijktest is geslaagd.

Corporate groepsportret

2009-06-13T01:49:00.000+02:00

Door: Erwin Stok
Voor een klant moest een aantal mensen samen op de foto.
Meestal weet je van tevoren niet hoe de locatie eruit ziet en moet je creatief gebruik proberen te maken van de ruimte die je tot je beschikking hebt. In dit geval zag ik op de plaats waar we hadden afgesproken een mooie wand van glazen blokken. Een stijlelement dat je wel vaker tegenkomt in oude gebouwen. Trappen waren er ook wel maar die worden al zo vaak gebruikt in foto's.

Het eerste wat ik deed was de TL verlichting uitschakelen.
Daarna plaatste ik een SB800 laag achter in het halletje achter de glazen wand en richtte die op een witte muur. Om een zakelijk tintje aan het geheel te geven zette ik een blauw filter op de flitser.

Aanvankelijk gebruikte ik een daglichtcorrectiefilter(CTB) maar dat gaf me te weinig kleur. Daarna verwisselde ik dat voor een blauw effectfilter en verdubbelde ik het flitsvermogen met één stop omdat het nieuwe filter meer licht tegenhield. De kleur van de achtergrond beviel me nu wel.

Om de voorgrond uit te lichten plaatse ik een tweede flitser (SB800) op een statief en richtte dat op de witte muur tegenover de glazen wand. Dat gaf een mooi omnidirectioneel licht.
Bijkomend voordeel was dat ik ook relatief weinig last had van lichtafval zodat ik bijna straffeloos full body portretten kon schieten.

Tot slot nog een paar testopnamen gemaakt om de lichtsterke te checken en daarna de klanten laten komen. Al met al stond alles er in een half uurtje op.

Lees eens een boek

2009-06-13T00:50:00.003+02:00

Door: Erwin Stok
Om een lichtopstelling met drie strobes uit te testen heb ik een kennis gevraagd om even model te zitten (dank je Petra).

Strobist info: 3x SB800.
Eent flitser in de brollybox rechts van het model;
een links achter het model met een zwarte foam snoot (BFS) om het model los te maken van de achtergrond en eent flitser met een grid van zwarte rietjes (BSG) links voor het model dat op de kaft van het boek is gericht. Om de brollybox zo dicht mogelijk bij het model te krijgen heb ik een boom gebruikt. Een fototas diende als contragewicht. In PS de tekst toegevoegd.

verjaardags gobo

2009-06-09T23:50:00.000+02:00

Door: Bram Jonker
Mijn dochter werd vandaag 5. Groot feest en wat is er nu leuker om speciaal daarvoor een gobo te maken? Resultaat een roze 5 op de muur geprojecteerd. Natuurlijk roze, dat hoort als je later ook prinses wordt. SB800 met roze filter, met een snoot in de diy gobo box, kartonnen 5 uitgesneden en de snoet van mijn dochter verlicht met de rayflash ringflitser op de andere SB800.

Strobist festival afgelopen vrijdag.

2009-06-07T14:52:00.010+02:00

Door: Erwin Stok
Samen met Martin Hogeboom, Bert Stephani en Mischa hebben we afgelopen vrijdag bij CameraTools in Apeldoorn een aantal strobist-demo’s gegeven. Twee mooie en spontane modellen (Joyce en Cherida) hielpen ons om het werken met reportageflitsers aan de toeschouwers te tonen.
Superleuke avond gehad. Hier alvast een paar foto’s:

Edwin Goed heeft een mooie videoimpressie gemaakt van de avond.